Bu ro‘yi zaminda millat ko‘p: sayyoramizda uch mingga yaqin millat bo‘lib, ular insoniyatning o‘rta hisob bilan 96 foizini birlashtiradi. Millatning abadiyligi, uning barqarorligini ta’minlashning asosiy omili uning ichki salohiyatidir. Millatlarning ichki-ruhiy salohiyati, yaratuvchilik qobiliyati, matonati, mehnati, o‘ziga xosligini rivojlantirishi asosida hozirgi zamon sivilizasiyasi yuzaga kelgan. Ma’lum bir millat boshiga – eng zarur davrda, xalqning ana shu salohiyatini yuzaga chiqara oladigan, o‘z shaxsiy manfaatlarini bir chetga surib, butun borlig‘ini el-yurt rivojiga bag‘ishlaydigan etakchining, darg‘aning kelishi – uning baxti.

Bu borada o‘zbekning, O‘zbekistonning hartugul, peshonasi yarqiragan ekan. Uni bir yarim asrlik qullikdan, mustabid tuzumdan xalos qilib, ozodlikning oydin yo‘liga olib chiqqan etakchi – Birinchi Prezidentdan so‘ng, uning baxtiga, odamlarni yagona maqsadu maslak atrofida jipslashtiradigan, xalqning dardu armonlari bilan yashaydigan, har bir fuqaroning tashvishini o‘z yuragidan o‘tkazadigan lider keldi.

Ulug‘ yozuvchilarimizdan biri yozganidek, “Turmush – yashash degan so‘z. Yashash uchun erdan tortib quyoshgacha, muhabbatdan tortib g‘azabgacha – hammasi kerak, hammasi zarur. Umrini yashab o‘tkazgan kishining rohati ham, azobi ham, xafachiligi va xursandchiligi ham bir mazmun kasb etadi, bularning hammasi bir butun anorning alohida donalariday chiroyli, lazzatli bo‘ladi”. Shu fikrlardan kelib chiqib aytadigan bo‘lsak, bugun Yangi O‘zbekistonda olib borilayotgan islohotlar, yangilanishlar – shu zaminda yashayotgan har bir insonning tom ma’noda yashashi, o‘z umridan rozi bo‘lib o‘tishi uchun qilinayapti.